Hoe kan je onderscheid maken tussen glaswerk en echt kristal?

De samenstelling en structuur van een synthetisch kristal zijn dezelfde als die van een natuurlijk kristal. Vooral als de binnenkant van het kristal erg schoon is en er geen kenmerken te zien zijn, wordt zelfs laboratoriumidentificatie behoorlijk moeilijk en moet er op grootschalige instrumenten worden vertrouwd. In deze situatie is het erg moeilijk om alleen met het blote oog onderscheid te maken tussen natuurlijke en synthetische kristallen en draagbare instrumenten zoals een tienvoudig vergrootglas. Er is echter ook een minder effectieve methode, namelijk het te testen kristal op kamertemperatuur plaatsen totdat de temperatuur zich stabiliseert, en dan met je hand de mate van kou voelen. Over het algemeen is natuurlijk kristal koeler, terwijl synthetisch kristal of glas een warm gevoel geeft. Deze methode wordt echter sterk beïnvloed door het weer en de omgeving en is in de winter niet toepasbaar. Omdat individuen verschillende percepties van temperatuur hebben, is dit bovendien slechts een aanvullende identificatiemethode.

Bijna natuurlijke kristallen bevatten echter min of meer insluitsels, die experts vaak katoen, strepen, wolken en nevels, minerale insluitsels, enz. noemen, waardoor variëteiten ontstaan ​​zoals groene geesten en verschillende glanzende kristallen, die een scène vol vitaliteit presenteren. Synthetische kristallen zijn daarentegen relatief schoon, maar vertonen soms ook bepaalde eigenschappen. Als een van de volgende kenmerken optreedt, kan worden vastgesteld dat het een synthetisch kristal is:

(1) Op een glazen tafelblad dat een tijdje niet is afgeveegd, zal zich een laag stof ophopen. Ik weet zeker dat iedereen getuige is geweest van dit fenomeen. Als je in een kristal een fenomeen waarneemt dat lijkt op ‘tafelstof’, betekent dit dat er veel zeer kleine grijze of witte puntjes zijn verdeeld over een of meer parallelle vlakken in het kristal, terwijl de rest van het kristal heel schoon is. Dus eigenlijk is dit een synthetisch kristal.

(2) Soms zijn er in synthetische kristallen enkele zeer fijne holle buisvormige insluitsels. Deze holle buizen zijn in principe evenwijdig en strekken zich soms uit tot aan het oppervlak. Ze kunnen ook aan de ene kant groter zijn en aan de andere kant kleiner, en lijken op spijkers. Dit wordt alleen aangetroffen in synthetische kristallen. Het kunnen reststromen uit het syntheseproces zijn.

(3) Natuurlijke kristallen zijn in principe niet groen, of met andere woorden, uiterst zeldzaam. Soorten zoals Green Ghost en Green Hair-kristal hebben groene insluitsels aan de binnenkant, maar het kristal zelf blijft kleurloos en transparant. Het grote aantal groene en transparante kristallen dat op de markt verschijnt, wordt dus feitelijk in kleur verwerkt, en veel ervan zijn zelf synthetische kristallen. Namaakglas is erg goedkoop en kan in verschillende kleuren verkrijgbaar zijn. Soms kan het zelfs semi-transparant worden gemaakt, waardoor het relatief gemakkelijker te identificeren is.